|
|
| |
|
Dost Diye Diye
Ben gönlümü kul eyledim ehli irfana
Kamil insana
Dost elinden çekmem eli gitmem yabana
Durdum divana
Dost diye diye
Düþtüm mürþit kemendine sardým özümü
Verdim özümü
Mürþit bana ayna oldu gördüm özümü
Serdim özümü
Dost diye diye
Tutuþtu gönlüm elinden sönmez bir daha
Dönmez bir daha
Dosttan baþka gerek mi var bir kýblegaha
Girdin dergaha
Dost diye diye
Oturmuþ gerçek erenler sohbette sazda
Demde niyazda
Ýçirdi deminden saki bize birazda
Gönlüm avazda
Dost diye diye
Daimi'yim her an arar gözlerim seni
Özlerim seni
Alýr gönül köþesine gizlerim seni
Ýzlerim seni
Dost diye diye
Not: Bu þiir Alptekin Þimþek tarafýndan aktarýlmýþtýr.
Bu Þiiri Arkadaþýnýza Tavsiye Edebilirsiniz
Yazdýr
Þiir Hakkýnda Görüþ/Hata/Düzeltme Bildirmek Ýstiyorum
[<<-Geri ]
|
|
|
|
|
